Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Mikołajki

MIKOŁAJSKI KLUB POEZJI

Nasz klub powstał z myślą o tych, którzy poezję kochają... i piszą... Spotykamy się, by rozmawiać o poezji, czytać własne wiersze.

 Biblioteka Miasta i Gminy Mikołajki

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI

Dyskusyjne Kluby Książki adresowane są do wszystkich, którzy nie tylko lubią czytać, lecz także rozmawiać o książkach.

 Miejska Biblioteka

SPOTKANIA AUTORSKIE

Od 2003 roku biblioteka systematycznie zaprasza znanych autorów literatury dziecięcej, młodzieżowej oraz dla dorosłych.

 Biblioteka w Mikołajkach

DANE KONTAKTOWE

Biblioteka Publiczna w Mikołajkach

 

 ul. Kolejowa 6,11- 730 Mikołajki
tel. 87 42 16 146

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

AKTUALNOŚCI

MIKOŁAJSKI  KLUB POEZJI

 

15.02.2018 o godz.16.00 w czytelni biblioteki odbyło się spotkanie klubowiczów.

Tym razem czytaliśmy wiersze o miłości.

    Czysta miłość 

W miłości zanurz serce,  bo to nią prosisz,

wnętrze twe przeniknie niby prawda żywa,

pragniesz jej by wypełnić pustkę, którą w sobie nosisz,

niech wypełni cię niezwykła, przeczysta, prawdziwa.

Pragnienie serc ludzkich wszystkich na tej ziemi,

bez niej studnię wyschłą zamiast serca mamy,

bez niej istniejemy w mroku zanurzeni,

sprawami bez znaczenia pustkę wypełniamy.

Czasem nasza droga staje się błotnista,

lgnie do nas pokusa, serce złem nasiąka,

jak ma wlać się w brudy miłość święta, czysta,

nie ma gdzie zamieszkać, po świecie się błąka.

A my choć spragnieni miłości jak wody,

oczy  kierujemy w odwrotnym kierunku,

nie zaznamy ulgi, spełnienia, nagrody,

nie obmyje nas miłość w ziemskim wizerunku.

Płytka, oparta na zwykłej wymianie,

zmysłowa „nibymiłość”, ta walentynkowa,

w jaskrawych gadżetach jakże złudne trwanie

a gdzież się ukryła ta bezwarunkowa?

To za nią tęsknimy, dla niej żyć pragniemy,

tej co to przetrwa najgroźniejsze burze,

bo tutaj na ziemi tylko istniejemy

dla miłości ukrytej w Kazaniu na Górze.

                                               Krystyna Głodek

   Walentynki

Gdzieś w pobliżu świerszcz nam gra,

a pod drzewem ty i ja,

liści nie ma, biały lód,

lecz pieszczoty twe jak miód.

         Kocham, pragnę – słowa znane

        tam, gdzie dwoje zakochanych,

       dawno dałam serce Ci,

         a więc przy mnie, jesteś ty.

Chcę od ciebie coś pięknego,

ust dotyku, ciepła twego,

twej miłości w każdej dobie,

resztę w sklepie kupić mogę.

           W Walentynki daj mi kwiaty,

             jak robiłeś to przed laty,

           szczęściem moim ty i świat,

           bo cię kocham tyle lat.

Kocham ciebie serca tchnieniem,

boś ty żarem i płomieniem,

kocham Cię Walentynkowo,

tak namiętnie i zmysłowo.

             Kocham rano i w południe

             kiedy słońce grzeje cudnie,

             kocham, kiedy księżyc świeci,

             i gdy gwiazdka z nieba leci.

Kocham świat i wszystkich ludzi

czy ma miłość cię nie nudzi?

jeśli kochasz odrobinkę,

daj mi dzisiaj Walentynkę.

             W dniu Świętego Walentego,

             daj mi coś osobliwego,

             niechaj cały świat zazdrości

           jakże szczerej twej miłości.

Spełnij, proszę me marzenie,

bym nie przeszli w zapomnienie,

abym nasza miłość trwała

i na zawsze pozostała.

                                           Irena Kozak

 

 

 

 

           Niewiele

Jak niewiele bo szczęścia potrzeba

jeden pocałunek – i jesteś blisko nieba

jeden mały gest …..

wzrok rzucony okiem błogim,

jeden maleńki dotyk

małe pogłaskanie, muśnięcie ręki.

Budzą wszystkie zmysły –

jesteś wniebowzięty.

I tylko cichy zakątek

daje ujście błogości – szczęście.

O miłości wszyscy mędrcy

dawno już mówili – lecz

samemu trzeba odkryć

co i w jakiej chwili –

Jeśli masz osobę bliską

nie ukrywaj tego ….

Niechaj wszyscy widzą szczęście

i wiedzą dlaczego.

Kochaj mocno – odwzajemniaj

nie puszczaj nic z tonu

bo maleńka tylko rysa

może zrzucić z tronu.

                                   Maria Cudnik

 

 

   Mów do mnie

Mów do mnie wierszem

nie zatrać rytmu

niech każde słowo

namiętnie wypieszczę

mów do mnie

mów do mnie jeszcze

 

mów gdy mijają dni

nostalgii i ciszy

choć płatki róż pod stopami

mów o miłości swojej

gdy dzieje się źle

między nami

mów gdy kieruję

ku tobie wzrok

gdy czekam rozmarzona

bo Słowa czynią cuda

nie zmieniaj w życiu nic

będzie jak ma być

 

mów gdy nastaje mrok

a marazm serce ogarnia

mów choć braknie

słów między nami

bo wiatr odgarnia szczęście

łączone z marzeniami

 

mów do mnie

nawet proza

i przerwij tę błogą ciszę

bo nawet wtedy

gdy serce przestanie bić

ja Ciebie usłyszę.

                           Irena Kozak

 

 

To nie grzech

Osiemdziesiąt mieć lat

to nie grzech.

Umieć głośno się śmiać

to nie grzech.

Czy możemy dziś my

mówić światu na Ty

No i też dobrze jest

nie przejmować się.

Życie na wesoło brać

nosić buty na szpilkach

Mieć sukienek krótkich kilka

mieć korale na szyi ze dwa

no i kolczyk wpięty we brwiach.

To nie grzech.

głośno płakać i łkać

tańczyć, pląsać, się śmiać

szukać gwiazdki na niebie

która mruga do ciebie

no i księżycowi patrzeć

prosto w twarz.

To nie grzech

Nosić okulary o kolorowych szkłach

bawić się przy otwartych drzwiach

robić innym na przekór

którzy warci są grzechu

ale już tylko w snach.

                               Maria Cudnik